Месяц: Ноябрь 2018

Դեկտեմբեր. նախագծային աշխատանք

Posted on Updated on

Դեկտեմբեր ամսվա նախագծային աշխատանք

  1. «Գեղարվեստը կրթահամալիրում» ամենամյա հաշվետու համերգի նախապատրաստական աշխատանք

Համույթի երգացանկի երգերի նորացված պարտիտուրայի ուսուցում, կատարում

2. Սուրբ Ծննդյան «Ավետիս»-ների ուսուցում, կատարում

Реклама

«Սեբաստացիներ» վոկալ համույթը Սայաթ Նովայի երգերով` Առնո Բաբաջանյան համերգասրահում

Posted on Updated on

«Սեբաստացիներ» վոկալ համույթը, «Հայ – վրացական կամուրջներ» նախագծի շրջանակներում, Սայաթ Նովայի երգերով ներկայացավ Առնո Բաբաջանյան համերգասրահում:
Լինում են էքստրեմալ վիճակներ, երբ համերաշխությունն այնքա~ն կարևոր է: Ճանապարհների խցանման պատճառով ուշանում ենք … ես սկսում եմ եղունգներս կրծել ու ատամներս կրճտացնել: Հումորով վարորդին համոզում ենք, որ գոնե ազատ տեղերում սահմանված արագությամբ քշի: Վարորդն, իրեն համարելով «ասս», հուսադրում է, թե` «հեսա, կհասցնի», և, միևնույնն է, ղեկին «քնած» վարում է: Տեղ հասանք ճիշտ այն ժամին, երբ արդեն պետք է բեմում լինեինք: Vivace տեմպով բոլորս դուրս թռանք ու … հանկարծ նկատում եմ, որ բարեխղճորեն արդուկած բեմական շորերով ու կոշիկներով տոպրակն իմ ձեռքին չի՝ երթուղայինն իր հետ տարել է «անհայտություն»: Կապտեցի ու սառեցի տեղում. վերջ, կորած եմ: Մերոնք հումորով փորձում են ինձ խելքի բերել… բա ես միանգամից խելքի էկո՞ղն եմ: Էնքան եմ շշմած հարվածից, որ լացս էլ չի գալիս: Այ, այստեղ էր, որ իմ փոխարեն մերոնք արագ որոշում կայացրեցին և բացակայողներից մեկի շորը, ներկաներից մյուսների սպիտակ վերնաշապիկն ու սև երկարաճիտ կոշիկները տվեցին ու шкодной улыбкой հորդորեցին՝ ամեն ինչ լավ կլինի, հագնվիր: Երգեցինք, վրացական կողմը շնորհակալ էր, որ սիրով ներկայացանք՝ որպես իսկական համագործակից բարեկամներ: Բոլորիս անհատապես շնորհակալություն հայտնեցին և նվերներով ճանապարհեցին:
Իսկ ի՞նչ եղավ իմ կորուստը … մեզանում միևնույնն է, կան շատ լավ մարդիկ, համոզված եմ, որ իմ կողքին կանգնած բարետես աղջիկը, որը ժպիտով աձագանքում էր մեզ, վարորդին է փոխանցել տոպրակը, որն էլ իր հերթին փոխանցել էր իրենց դիսպետչերին:
Չմանրամասնեմ իմ անքուն գիշերը՝ կգտնեմ — չեմ գտնի, բայց առավոտյան, երբ արշալույսը բացվեց, ես այնքան հանգիստ էի, որ արդեն մեկ էր ամեն ինչ: Ես հասկացա, որ ավելի կարևոր բան գտա, քան նյութական կորուստն է՝  իմ հարազատ թիմը իսկական ընկերների միասնություն է, նրանց հետ անհաջողությունն էլ է քաղցր: Անուն — անուն շնորհակալ եմ. Սյուզի Մարգարյան, Մարինե Ոսկանյան, Նելլի Հարությունյան, Շուշան Ադամյան, Նարե Մամիկոնյան, Տաթև Մանվելյան, Նելլի Կարապետյան: Ինչպես նաև մեր Նարեի մայր, մեր կոլեգա, վոկալ համույթի նախկին անդամ՝ Լուսինե Մամիկոնյան: